असार ०१, पोखरा ।।

जुन १४ मा २०२६ (दोस्रो) हिमालयन रिम फिल्म प्रदर्शनीको नेपाल चरण पोखरामा सफलतापूर्वक सम्पन्न भयो। चलचित्रलाई सेतुका रूपमा प्रयोग गर्दै, यस प्रदर्शनीले उच्चस्तरीय शैक्षिक संवाद र चलचित्र प्रदर्शनमार्फत चीन र नेपालबीच जनस्तरको आदानप्रदानका लागि बलियो माध्यम निर्माण गर्‍यो। यसले स्थानीय विद्यार्थी तथा चलचित्रकर्मीलाई चिनियाँ वुशिया (मार्सल आर्ट) चलचित्रको समकालीन आकर्षण र डिजिटल क्षमतासँग परिचित गराउनुका साथै, चिनियाँ र नेपाली चलचित्रकर्मीबीच कलात्मक सहानुभूति र अन्तरक्रियाको साझा मञ्च पनि सिर्जना गर्‍यो।

प्रदर्शनीको पहिलो गन्तव्य त्रिभुवन विश्वविद्यालय थियो, जहाँ The Legends of the Condor Heroes: The Gallants र Blades of the Guardian: Wind Rises in the Desert प्रदर्शन गरिएका थिए। कार्यक्रममा सहभागी प्राध्यापक तथा विद्यार्थीहरूले चिनियाँ वुशिया चलचित्रमा प्रस्तुत गरिएको वीरता र धर्मनिष्ठाको आधुनिक पुनर्व्याख्याले नेपाली कलामा पाइने प्रकृति र मानवबीचको आध्यात्मिक समन्वयसँग गहिरो प्रतिध्वनि सिर्जना गरेको बताए। साथै, बेइजिङ नर्मल विश्वविद्यालयका प्राध्यापक झाङ यानले Chinese Wuxia Cinema: From Century to World शीर्षकमा मुख्य व्याख्यान दिँदै वुशिया संस्कृतिको विश्वव्यापी प्रवाह र आधुनिक सन्तुलनबारे प्रकाश पारे।

त्यसपछि प्रदर्शनी पोखरा विश्वविद्यालय पुगेको थियो, जहाँ हिमालयन रिम फिल्म प्रदर्शनीकी संस्थापक हुआङ जुनयानले उद्घाटन मन्तव्य दिएकी थिइन्। जुन १३ को बिहान आयोजित विशेष संवाद कार्यक्रमको सञ्चालन एरिजोना स्टेट विश्वविद्यालयका सहप्राध्यापक मा रुइछिङले गरेका थिए। उनले चीनको अग्रणी कृत्रिम बुद्धिमत्ता कम्पनीका जेनरेटिभ एआई मार्केटिङ विशेषज्ञ रायनसँग From Wuxia Cinema to the AI Market विषयमा गहन संवाद सञ्चालन गरे। उद्योग र प्रविधिका दृष्टिकोणबाट गरिएको उक्त छलफलले कृत्रिम बुद्धिमत्ताले चलचित्र निर्माण, उत्पादन प्रक्रिया र बजार संरचनामा ल्याइरहेको परिवर्तनको समीक्षा गर्‍यो। त्यसपछि प्राध्यापक माले Boundless Chivalry: Chinese Wuxia Cinema and Global Audiences शीर्षकमा व्याख्यान दिँदै वीरताको भावना कसरी संस्कृतिको सीमाभन्दा बाहिर फैलिन्छ र विश्वभरका दर्शकहरूसँग किन जोडिन सफल हुन्छ भन्ने विषयमा व्यवस्थित विश्लेषण प्रस्तुत गरे।

चलचित्र प्रदर्शन अन्तर्गत The Master ले यथार्थवादी कुंगफु सौन्दर्यशास्त्र र जियाङ्हु संस्कृतिप्रतिको प्रतिबद्धता प्रस्तुत गर्‍यो भने I Am What I Am 2 ले डिजिटल दृश्य प्रभावमार्फत साधारण युवाहरूको सपनाप्रतिको अटल प्रतिबद्धता चित्रण गर्‍यो। यी दुई चलचित्रले मिलेर चिनियाँ सिनेमामा वीरता र जीवनदर्शनको व्यापक व्याख्या प्रस्तुत गरे। प्रदर्शनपछि The Master का निर्देशक स्यु हाओफेङ प्रत्यक्ष अनलाइन माध्यमबाट दर्शकसँग जोडिँदै चिनियाँ मार्सल सौन्दर्यशास्त्रबारे विस्तृत छलफलमा सहभागी भए। I Am What I Am 2 का सह-निर्माता ली यिलिनले पनि सिर्जनात्मक प्रक्रिया तथा एनिमेसन चलचित्रको अन्तर्राष्ट्रिय अभिव्यक्तिबारे आफ्ना अनुभव साझा गरे।
शैक्षिक कार्यक्रम र चलचित्र प्रदर्शनबाहेक, दिनभर सञ्चालन गरिएको वुशिया फेयर तथा बु यी झेन जोङ हस्तकला कार्यशाला ले सहभागीहरूलाई स्थानीय कपडा हस्तकलाका कलाकारहरूको निर्देशनमा साना हात्तीहरू सिलाउने अवसर प्रदान गर्‍यो। सांस्कृतिक समिश्रणको प्रतीक मानिने यस गतिविधिले विद्यार्थीहरूलाई आफ्नै हातबाट दैनिक जीवनमा निहित सौन्दर्य अनुभूति गर्ने अवसर प्रदान गर्‍यो। यसैबीच, एआईजीसी प्रविधिको प्रयोग गरेर तयार गरिएको प्रदर्शनीको थिम गीत The Endless Ride औपचारिक रूपमा सार्वजनिक गरियो, जसले हिमालय क्षेत्रका युवाहरूबीच सभ्यतागत आदानप्रदान र संवादलाई आधुनिक संगीतको स्वर प्रदान गर्‍यो।

यो प्रदर्शनी नेपालका विदेशमन्त्रीको चीन भ्रमणसँग पनि संयोग परेको थियो, जसले दुई देशबीच उच्चस्तरीय सम्बन्ध र आदानप्रदान थप सुदृढ हुँदै गएको संकेत दिएको छ। सभ्यता र जनभावनालाई जोड्ने महत्वपूर्ण सांस्कृतिक मञ्चका रूपमा प्रदर्शनीले प्रकाश र चलचित्रलाई माध्यम तथा वुशियालाई पुलका रूपमा प्रयोग गर्दै हिमालय क्षेत्रका देशहरूबीच सांस्कृतिक अन्तरक्रियाको दिगो र जीवन्त माध्यम निर्माण गरेको छ। यो केवल अन्तरदेशीय चलचित्र महोत्सव मात्र नभई चीन र नेपालका युवाहरूले साझा समझदारी निर्माण गर्दै सिर्जनशीलता र भविष्यका सम्भावनाहरूको कल्पना गर्ने एउटा सशक्त अभ्यास पनि बनेको छ, जसले सभ्यताबीच संवाद र पारस्परिक सिकाइको नयाँ अध्याय लेखेको छ।

चलचित्र प्रदर्शन, सर्जकहरूसँगको अन्तरक्रिया तथा परम्परागत सांस्कृतिक अनुभवमार्फत प्रदर्शनीले चिनियाँ वुशिया चलचित्रमा निहित जियाङ्हु भावना र पूर्वीय सौन्दर्यशास्त्रलाई विश्वविद्यालय परिसरमा अझ गहिरो र व्यापक रूपमा फैलाउन सफल भएको छ। यस कार्यक्रमले चीन र नेपालका युवा चलचित्रकर्मीबीचको सहकार्यलाई मात्र प्रोत्साहन गरेको छैन, समकालीन परिवेशमा एशियाली मौलिक संस्कृतिको नयाँ अभिव्यक्तिप्रति पनि पुनः ध्यान आकर्षित गरेको छ।